Technologia spawania-wysokiej częstotliwości została wynaleziona na początku lat pięćdziesiątych XX wieku i szybko zastosowana w produkcji przemysłowej. Jest to metoda spawania, która wykorzystuje prąd o wysokiej-częstotliwości 10–500 kHz w celu wytworzenia ciepła oporowego na powierzchni złącza elementów obrabianych, uzyskując wiązanie atomowe pod ciśnieniem lub bez.
Jako wysoce wyspecjalizowana metoda spawania, spawanie-z wysoką częstotliwością jest stosowane głównie w wysoce zmechanizowanych lub zautomatyzowanych liniach do produkcji rur i profili, przy prędkościach spawania sięgających 30 metrów na minutę.
W ostatnich latach technologia spawania-wysokiej częstotliwości stała się nowym, gorącym punktem badawczym w dziedzinie łączenia i szybko się rozwija. Technologia formowania również stale się rozwija.
W technologii formowania rolkowego optymalizacja wymiarów wewnętrznych walców poprawia stabilność; w technologii formowania FFX zastosowanie większego kąta spawania w kształcie litery V- skutecznie zapobiega defektom spawalniczym, takim jak plamy popiołu, poprawiając w ten sposób jakość spawania.